Ni prisustvo Bakirovog “Komiteta spasa” na centralnom skupu kalesijske SDA nije moglo ublažiti ni prikriti sunovrat lokalne vlasti, pod rukovodstvom Halila Jahića i njegovog ličnog kandidata za načelnika – Ismeta Mešića. Jer, čega god se dotakne taj nenadmašni dvojac za propasti, tome spasa nema!
- Piše: Nedim Huskić
Otužno i nemoćno djeluje pokušaj da se uništavanjem bilborda Seada Džafića u Prnjavoru u vrijeme održavanja centralnog predizbornog skupa SDA u Kalesiji u petak uveče naudi nezavisnom kandidatu za načelnika Seadu Džafiću i Nezavisnoj listi za Opštinsko vijeće. Jer, taj primitivni atak na čovjeka u koga je narod poharane i od viših nivoa vlasti odbačene kalesijske opštine upro oči kao u posljednju nadu, samo je dodatno pojačao njegov, a oslabio ugled onih koji iza toga stoje.
Dvojac za sve propasti
A opšti je dojam da je taj vandalski čin organizovani “izljev zlobe” kalesijskih vlastodržaca. Svjesni su da nemaju šanse u izbornoj utakmici sa čovjekom koji iza sebe ima zadivljujuće privredničke i humanističko-donatorske poduhvate, te sa njegovim nezavisnim političkim blokom koji ima jasnu viziju kako da ova opština prestane biti zadnja pustahija, kakvom su je napravili upravo ti Jahići, Mešići i njihovi prethodnici.
A nije ni njima, kakvi god da jesu, lahko. Poslednju nadu su upirali u “Komitet spasa”, predvođen Bakirom Izetbegovićem i ostalim najvišim zvaničnicima iz Centrale i Kantonalnog odbora SDA Tuzla. Međutim, ni prisustvo tog “Komiteta spasa” na centralnom skupu kalesijske SDA nije moglo ublažiti ni prikriti definitivni kraj vlastodržačke klike, pod rukovodstvom Halila Jahića i njegovog ličnog kandidata za načelnika – Ismeta Mešića. Jer, kako narod u Kalesiji kaže, čega god se dotakne taj nenadmašni dvojac za propasti, tome spasa nema!
Vječiti kažnjenici
A isuviše blijedi i nategnuti “centralni skup” je pokazao da je kalesijska SDA predaleko od centra interesovanja i povjerenja naroda. Kalesijci su ovoj političkoj opciji isuviše dugo i bezrezervno davali “dušu i srce” zbog probuđene nade da će mu ta “njegova” stranka otvoriti razvoj i napredak koji je gušila predratna komunističko-socijalističkoj vlast.
Naime, poznato je da je ta vlast kažnjavala Kalesijce zato što su u 2. svjetskom ratu hrabro branili svoje domove od svih, pa i partizana čije se ciljevi ovdje nisu baš posebno razlikovali od četničkih. Zato su bošnjački predstavnici u socijalističkoj vlasti u Kalesiji imali manjinski uticaj iako se radilo o opštini sa izrazitom bošnjačkom većinom.
Dosta je zuluma
Ali, kako se uspješna odbrana od agresije na Kalesiju i BiH udaljavala, sve se više pokazivalo da se nastavlja komunistička praksa komunistička praksa kažnjavanja Kalesije. To se odnosilo i na lokalne vlastodršce, ali i na one više – u Kantonu i Sarajevu. Lišena ulaganja, Kalesija je, u odnosu na mnoge druge opštine u TK-u i šire, sve više nazadovala i postala izložena opasnom raseljavanju.
Narod je pokazao da taj ničim zasluženi zulum nije spreman beskrajno trpjeti još prije četiri godine, kada je SDA “za dlaku” uspjela ostati vladajuća, ali njene vođe su to upozorenje ignorisale. Umjesto privlačenja, oni su rastjerivali investiture sa strane, a lokalne koji su donosili dragocjena radna mjesta, poput Seada Džafića, na sve moguće načine gušili i opstruirali.
Prešišali i Obamu
Čaša narodne žuči je prelivena upravo pred ove izbore kada je aši ćare rebalansom izdvojeno 3 miliona maraka za “izbore”. Jer, kako drukčije objasniti ulaganja stotina hiljada maraka u maglovite “udarne rupe” na lokalnim putevima i desetine hiljada maraka za “kapitalne fleke” na fasadama škola koje se unutra raspadaju. Pa onda onih fantastičnih 1.150. 000 KM za kancelarijsku opremu i meterijal, koliko ni Bijela kuća ne uloži tako lahko.
Narastajući vihor podrške Seadu Džafiću i Nezavisnoj listi dokazuju da je ta nova politička snaga postala svojevrstan simbol narodnog otpora pohlepnoj i prevarantskoj vlasti i zadnja šansa da ova opština – obdarena tolikim prirodnim blagodetima i izuzetnim geografskim položajem – ne zamre zauvijek.
Shvatio je vjerovatno i šef SDA Bakir Izetbegović, uprkos tome što je uputio nekoliko fraza podrške kompromitovanim lokalnim kolovođama te stranke, da je Kalesija izgubljena, pa je svratio kod Halila Jahića i Ismeta Mešića usputno i reda radi. Inače, išao je na skup u Sapni koji je bio u udarnom terminu. Taj skup je Bakiru bio daleko “centralniji” od one hude kalesijske “predigre” sa par autobusa gostujućih posjetilaca ko zna odakle li.
Džafićev referendum
Nisu džabe, kao što smo nedavno pisali, oni kalesijski šereti po mahalama predlagali organizovanje referenduma o pripajanju Kalesije Sapni, ne bi li ovoj opštini konačno malo bolje krenulo. Naravno, taj referendum neće biti potreban, jer je narod Kalesije već izašao na svoj “referendum spasa” masovnom podrškom Seadu Džafiću i Nezavisnoj listi na svim predizbornim skupovima.
A tačka na “i” je onaj nezapamćeni narodni dernek kod “Džafićevog mosta” na Spreči koji je, prema opštem dojmu, bio pečat za kraj karijera Halila Jahića, Ismeta Mešića i drugih vlastodržaca koji su izdali narodno povjerenje. Taj veličanstveni teferič bio je i gromoglasna narodna najava da će Kalesija 2. oktobar pamtiti i slaviti kao svoj Dan Pobjede!
Piše: Nedim Huskić
(NKP.ba)
