Ovih dana u Kalesiji se baš i ne može vidjeti mnogo ljudi iz kalesijske dijaspore, ali se zato može sresti jedan od prvih Kalesijaca, ako ne i prvi od onih koji su se u vrijeme socijalističke Jugoslavije sa ovih prostora otisnuli u ”bijeli svijet”.
Radi se o Abdulahu (Alije) Hadžiću, koji je davne 1957. godine kao pravi avanturista krenuo iz Kalesije da vidi i upozna svijet. Preko Rijeke, Trsta i prihvatnih logora za emigrante iz kojih odlazi za Nicu, vodio je njegov put za Evropu.
Bio je oduvijek nemirnog duha, a glavni motiv njegovog odlaska bio je da upozna svijet, tako da se po odlasku u Evropu dugo nije mogao skrasiti na jednom mjestu.
Radio je različite poslove, koji su ga vodili od Francuske do Indokine preko Afrike do Južne Amerike i nazad, između ostalog bio je i pripadnik francuske ”Legije stranaca”, ali o tom dijelu svog života nerado priča.
Skrasio se i oženio 12 godina po odlasku u emigraciju, a u Bosnu se vratio prvi put tek 17 godina nakon odlaska.
Abdulah Hadžić, danas vitalan osamdesetdvogodišnjak, živa je enciklopedija i izuzetno dobro se sjeća detalja svog burnog života. Veoma dobro pamti dane djetinjstva u Palavrama kod Kalesije, pohađanje osnovne škole u Kalesiji za vrijeme kraljevine pa onda i Pavelićeve NDH, pogibije oca Alije kao pripadnika čuvene Beganove legije pa Zelenog kadra u septembru 1943. godine i dane muhadžirluka kod dajdži Hodžića u Memićima, sjeća se odvođenja istaknutih Bošnjaka od strane novoformirane partizanske vlasti, poslijeratne Kalesije i služenja vojnog roka u Skoplju i mnogih drugih detalja.
Danas provodi penzionerske dane u Mecu (Metz) u Francuskoj i veoma često dolazi u Kalesiju.
.
(ZemanKalesija/ NKP.ba)
